به دنبال جلال که هستیم؟ قسمت دوم

رومیان ۱۵: ۵ – ۱۱

۵ خدایی که سرچشمه بردباری و دلگرمی است عنایت فرماید تا با پیروی از مسیح عیسی همفکر باشید ۶ و همه با هم یک دل و یک زبان خدا را که پدر خداوند ما عیسی مسیح است ستایش کنید‌.

بشارت دادن به همه

۷ پس همان طور که مسیح شما را پذیرفته است شما نیز یکدیگر را برای جلال خدا بپذیرید‌. ۸ مقصود این است که مسیح، خادم قوم اسرائیل گردید تا آن وعده‌هایی را که خدا به پدران آنان داده بود تحقق بخشد ۹ و در نتیجه صداقت خدا ثابت شود و تا ملل جهان خدا را برای رحمت او تمجید نمایند چنانکه کتاب مقدّس می‌فرماید: «از این جهت تو را در میان ملل ستایش خواهم کرد و نام تو را با سپاسگزاری به زبان خواهم آورد‌‌.» ۱۰ و در جای دیگر می‌فرماید: «ای ملتها، با قوم او شادی کنید» ۱۱ و باز در جای دیگر می‌فرماید: «ای تمامی ملتها، خداوند را سپاس خوانید و ای تمام قوم‌ها، او را حمد گویید‌‌.»آمین.

عزیزان، درخواست عیسی مسیح مادامی که به مصلوب شدنش نزدیک می‌‌شد این بود که، “زندگی او،خدای پدر را جلال دهد.” (انجیل یوحنا ۱۷: ۱(

….عیسی به عثمان نگریست و گفت:”پدر، ساعت رسیده است. پسرت را جلال ده تا پسرت نیز تو را جلال دهد.”آمین.

این گونه خواستهٔ قلبی، باید در صدر خواسته‌ها و آرزوهای هر ایماندار به عیسی مسیح باشد که؛ ” پدر آسمانی او همواره در طول زندگی وی جلال یابد!”

از لحظه‌ای که ما از خواب بر می‌‌خیزیم، خواستهٔ اولیه و اصلی ما باید از خداوند این باشد که؛ “خداوند – از زندگی امروز من برای جلال نام مقدس خودت هرگونه که صلاح می‌‌دانی استفاده کن.”

در تمامی امور زندگی روزانهٔ هر مسیحی، (ایماندار به عیسی مسیح)، چه امور به ظاهر کوچک و پیش پا افتاده، و چه امور به ظاهر بزرگ و مهم، دیگران باید انعکاس حضور خداوند را در زندگی او مشاهده نمایند.

دوستان، وقتی ما برای جلال یافتن خداوند در زندگیمان دعا‌ می‌‌کنیم، در واقع می‌‌گوییم؛ “خداوند – هر چه که تو را به بهترین نحوی به دیگران معرفی می‌‌کند و بیشترین جلال را به تو می‌‌دهد، در زندگی من انجام بده.”

اینگونه خواستهٔ قلبی هر ایماندارِ به مسیح، فروتنانه نتیجهٔ عملکرد هر روز خود را به خدا تسلیم می‌‌کند و خدا نیز، برای برکت به آن ایماندار و همچنین، جلال نام خودش، از آن زندگی، به بهترین نحوی استفاده خواهد نمود.

در روبرویی با این حقیقت، نباید موجب تعجب شما شود اگر عرض کنم که، ما امروزه در جامعه هایی زندگی می‌‌کنیم که بیشتر شهروندان در صددِ جلال دادنِ خداوند نیستند.

در هر جامعه ای، بسیاری هستند که، به وجود خداوند و حضور او در زندگیشان باوری ندارند.

در هر جامعه ای، بسیاری هستند که، به محبت، فیض و بخشش خداوند نیز هیچ باوری ندارند.

اما مسؤلیت ما به عنوان ایمانداران به خداوند در کنار چنین شهروندانی، در جامعه‌هایمان چیست؟

مسولیت ما که به عیسی مسیح به عنوان خداوند و یگانه منجی بشریت ایمان آورده ایم – زندگی‌های خود را کاملاً به او تسلیم نموده ایم و به مفهوم واقعی، حضور او را همواره در زندگی خود حس کرده و محبتِ پدرانهٔ او را می‌‌چشیم، معرفی او به اطرافیانمان در هر زمان و مکان می‌‌باشد!

عزیزان، خواستهٔ پدر آسمانی ما این است که؛ “همهٔ انسانها سیرت واقعی او را بشناسند و از محبت و فیضی که برایشان دارد مطلع گردند.”

در این مهم ما هم باید با خدا همکاری کنیم.

خواستهٔ ما هم باید این باشد که دیگران را با خدای فیض، محبت، رحمت، بخشش و یگانه آشنا سازیم.

خدای یگانه‌ای که هرگز تغییر نمی کند و همهٔ انسانها را بی‌ قید و شرط دوست دارد!

آری عزیزان، خداوند از ما انتظار دارد تا او را ستایش نموده، او را جلال داده و به دیگران معرفی کنیم.

شاید سوال این باشد که، “چگونه می‌‌توانیم خداوند را جلال دهیم؟”

پاسخ به این سوال این است که، با >>اجازهٔ عمل دادن به روح القدس<< – در ما – و – توسط ما – هر جا که زندگی می‌‌کنیم – هر روزه.

باید فروتنانه به روح القدس اجازه بدهیم تا به ما کمک کند؛ محبت، بخشش و سخاوتمندی خداوند را در زندگی شخصی، ازدواج، محل کار، همسایگان و انسانهای دیگری که خداوند اجازهٔ ورودشان را به زندگی ما می‌‌دهد، منعکس سازیم.

همینطور می‌‌توانیم به دیگران بگوئیم که چگونه خداوند؛ در زندگی خود ما عمل نموده و در حال عمل نمودن هست.

عزیزان، چه آنها بدانند و چه ندانند، هیچ انسانی بی نیاز از خدا در این جهان وجود ندارد!

از همین لحظه، برای معرفی خدای محبت و فیض به دیگران شروع کن و بدینگونه او را در زندگی خود جلال بده.

فیض و آرامش عیسی مسیح با شما باشد.

کوروش باقری