ما چطور می‌‌توانیم برای عیسی مسیح زندگی کنیم

حکمتِ عیسی مسیح برای زندگی امروزِ من – ۱۲۱#

ما چطور می‌‌توانیم برای عیسی مسیح زندگی کنیم، مادامی که به نظر می‌‌رسه، دنیأیی که در آن زندگی می‌‌کنیم غرقِ در هرج و مرج در حالِ متلاشی شدنه؟

رومیان ۱۲: ۲

دوستِ خوبِ من، این درسته که دنیأییِ که من و شما امروزه در اون زندگی می‌‌کنیم، پر از هرج و مرجه.

این درسته که، دنیأیی که من و شما امروزه در اون زندگی می‌‌کنیم، مدام در حالِ متلاشی شدنه.

اما خبرِ امیدوار کننده برای ما ایماندارانِ به عیسی مسیح اینه که؛ ما می‌‌تونیم در همین دنیای پر از هرج و مرجِ در حالِ متلاشی شدن، در آرامش و شادی الهی زندگی کنیم و بنا بشیم!

تنها دلیلِ این که؛ چطور ما ایماندارانِ به عیسی مسیح می‌‌تونیم در این دنیای پر از هرج و مرجِ  در حالِ متلاشی شدن بنا بشیم اینه که؛ ما از ارادهٔ عالی و خاصِ خداوند برای زندگیمان، به خوبی آگاه هستیم!

دوستِ خوبِ من – هر چه ما بیشتر و بهتر با آموزه‌های کلامِ خدا آشنا بشیم، بیشتر و بهتر هم قادر میشیم تا استاندارد‌های الهی او را بشناسیم و درک کنیم.

و سپس، وقتی ما با استاندارد‌های خداوند به خوبی آشنا شدیم، اونوقت می‌‌تونیم بسادگی اونها را با استاندارد‌های دنیأیی که در اون زندگی می‌‌کنیم مقایسه کنیم.

با مقایسهٔ استاندارد‌های الهی خداوند با استاندارد‌های این دنیا؛ خیلی زود متوجه میشیم که چقدر تفاوت وجود داره. 

 بعد از اون برامون آسون میشه که بتونیم بفهمیم، چطور ما می‌‌تونیم در خداوند بنا بشیم.

عزیزان، راهِ این که در خداوند بنا بشیم اینه که؛ از استاندارد‌های این دنیای در حالِ متلاشی شدن دوری، و در اراده و استاندارد‌های الهی خدوندمان زندگی کنیم!

استاندارد هأیی که با مطالعهٔ کلامِ او با اونها به خوبی آشنا شده ایم.

بله کلام خدا به ما یاد میده که، چطور می‌‌تونیم در این دنیای پر از هرج و مرج از خودمون محافظت کنیم، در خداوند بنا بشیم و بتونیم در ارادهٔ خاصِ الهی او برامون زندگی کنیم.

دوستِ خوبِ من – کلامِ خدا از ما می‌‌خواد، تا به جای پیروی از استاندارد‌های این جهان و به تدریج مطابق با اون استاندارد‌ها زندگی کردن، از درون عوض بشیم و از استاندارد‌های الهی خداوند پیروی کنیم!

بله، عوض شدنِ تدریجی ما برای قادر به زندگی در ارادهٔ خداوند مطابق با استاندارد‌های وی؛ و همچنین بنا شدنِ در وی، فقط در صورتِ عوض شدن افکار و ضمیرِ ما امکان پذیره.

این درسِ حیات بخش را ما در کلامِ خدا، کتابِ رومیان فصلِ دوازده آیهٔ دوم مطالعه می‌‌کنیم.

در این آیه می‌‌خوانیم:  ۲ رفتار و کردار و شیوه زندگی مردم دنیا را تقلید نکنید، بلکه بگذارید خدا افکار و طرز فکرتان را دگرگون کند تا به انسانی جدید تبدیل شوید. آنگاه قادر خواهید شد اراده خدا را درک کرده، آنچه را که خوب و کامل و مورد پسند اوست، کشف کنید.  آمین!

عزیزان، ما ایماندارانِ به عیسی مسیح، نباید اجازه بدیم تا دنیأیی که در اون زندگی می‌‌کنیم، ما را در قالبِ غیر الهی خودش بریزه و همشکلِ اون کنه.

بلکه ما ایماندارانِ به عیسی مسیح، باید به خداوند پدرِ آسمانی مهربانمان اجازه بدیم تا ((او)) ما را در قالبِ الهی خودش گرد آوری کنه و همشکلِ اون قالب از نو بنا کنه.

بله باید اجاز بدیم تا خداوند افکار و ضمیرِ انسانی ما را کاملا عوض و و نو کنه.

افکار و ضمیری که مطابق با خواستِ الهی او برای زندگی ما هستند و همچنین، به ما در بنا شدن و قادر به جلال دادنِ نام او در این دنیای پر هرج و مرجِ در حالِ متلاشی شدن کمک می‌‌کنه.

دوستِ خوبِ من، می‌‌دونید ما چطور می‌‌تونیم همشکلِ قالبِ الهی خداوند پدرِ آسمانی مهربانمان بشیم؟

می‌ دونید ما چطور می‌‌تونیم در این دنیای پر هرج و مرجِ در حالِ متلاشی شدن در خداوند بنا بشیم؟

می‌ دونید ما چطور می‌‌تونیم قالب خاصِ خداوند برای زندگیمون را بشناسیم و همشکلِ اون بشیم؟

پاسخ به این سوالاتِ بسیار مهم اینه که؛ ما اجازه بدیم تا خداوند افکارِ ما را کاملا عوض کنه و با افکار الهی خودش هماهنگ و موزون بسازه.

حال سوالِ بعدی اینه که؛ ما چطور می‌‌تونیم اجازه بدیم تا خداوند افکارِ ما را کاملا عوض کنه و با افکارِ الهی خودش هماهنگ؟

عزیزان، پاسخ به این سوال اینه که؛ با پر کردنِ مغزمان از آموزه‌های کلامِ خدا!

اما باید این مهم را نیز به یاد داشته باشیم که تنها پر کردنِ مغزمان از آموزه‌های کلامِ خدا، در بنا شدن – دارای افکاری مطابق با خداوند شدن و قادر به زندگی کردن در ارادهٔ خاصِ او کافی نیست.

بلکه ما باید فروتنانه و در اعتمادِ کامل؛ تمامی جوانبِ زندگی خودمون را کاملا به خداوند تسلیم کنیم.

اونوقت خداوند که درونِ قلب و نیتِ ما را می‌‌بینه، شروع به عوض نمودنِ ما می‌‌کنه.

تنها زمانی که مغزِ ما از آموزه‌های کلام خود پر شده و زندگی ما مطابق با اون آموزه‌ها در حالِ شکل گیری باشند ما قادریم تا در این دنیای پر هرج و مرج دوام بیاریم، بنا بشیم در ارادهٔ خداوند زندگی کنیم و نام او را جلال بدیم.

دوستِ خوبِ من، مادامی که این دنیأیی که ما در اون زندگی می‌‌کنیم در هرج و مرج بسر می‌‌بره و بسوی متلاشی شدن پیش میره، ما می‌‌تونیم با ایمان به خداوند یگانه منجی بشریت عیسی مسیح مصون بمونیم. 

ما می‌‌تونیم به عیسی مسیح به عنوانِ خداوند و منجی خودمون ایمان بیاریم، تا او تمامی گناهانِ ما را ببخشه. 

ما می‌‌تونیم زندگی خودمون را کاملا به او تسلیم کنیم، تا او ما را مبدل به اون انسانی گرداند که از بدوِ خلقتمون منظور داشته.

اونوقت می‌‌تونیم دست در دستِ منجی و خداوندمان عیسی مسیح، هر روزه با او زندگی کنیم، در او بنا بشیم، و در خوشی، توان و حکمتِ الهیِ عطا شده از خودِ او، ارادهٔ خاصش را در زندگیمون به کمال برسونیم.

دوستِ عزیزی که به عیسی مسیح ایمان داری؛ لطفا توجه بفرما.

همیشه این حقیقت را به یاد داشته باش که، اگر چه اینطور بنظر می‌‌رسه که دنیای ما در حالِ متلاشی شدنه، اما خداوندِ دانای مطلق، قادرِ مطلقِ همیشه در همه جا حاضر؛ پدر آسمانی ما ایمانداران به عیسی مسیح، کنترلِ تمامی امورِ این جهان را در اختیار داره.

در ایمان و اطمینانِ کامل به این واقعیتِ حیات بخش، اجازه بده تا او افکار و ضمیرِ شما را، در قالبِ الهی خودش شکل بده، اونها را از نو بنا کنه تا بتوانید زندگی را به معنای واقعی آن تجربه کنید.

 عزیزان، از شما دعوت می‌‌کنم تا در پایان این مطالعه در کلامِ خدا، با او گفتگو کنیم.

خداوند پدرِ آسمانی مهربانم، از تو سپاسگزارم که به من یاد دادی چطور می‌‌تونم در این دنیای پر از هرج و مرجی که به سوی متلاشی شدن پیش میره، با تو و برای تو زندگی کنم.

از تو سپاسگزارم که برای زندگی من نقشه و هدفی عالی، خاص و مقدسی داری.

از تو سپاسگزارم که به من کمک می‌‌کنی تا در این دنیای پر هرج و مرج بتونم تو را بشناسم، به تو ایمان بیارم و در تو بنا بشم.

از تو سپاسگزارم که به من کمک می‌‌کنی تا همشکلِ این دنیا نشوم بلکه همشکلِ انسانی شوم که تو از خلقتِ آن منظور داشته ای.

خداوند، من در ایمان و اعتمادِ کامل به تو، تمامی جوانبِ زندگیم را به تو تسلیم می‌‌کنم.

به قلب و زندگی من بیا و ضمیر و افکارِ مرا، مطابق و موزون با قالبِ الهی خودت بنا کن.

دوستت دارم خداوند، و سپاسگزارم که به من گوش می‌‌دهی.

تمامی این درخواست‌هایم را در نامِ عیسی مسیح به تو تقدیم می‌‌کنم. آمین!

نویسنده؛ کوروش باقری