نگاهی واقع بینانه به زندگی

آیاتِ کلیدیِ مطالعهٔ امروزِ، درمزمورِ ۱۰۳: ۱۵ – ۱۸هستند.
با هم این قسمت از کلامِ خدا را مرور کنیم.

۱۵ عمر انسان مانند علف و همچون گل صحرا می‌باشد، ۱۶ که روزی باد بر آن می‌وزد و از بین می‌رود و دیگر در آن مکانی که بوده، هرگز دیده نمی‌شود. ۱۷ اما رحمت خداوند بر کسانی که او را گرامی می‌دارند، ۱۸ همیشگی است و او عدالت را در حق فرزندان آنانی که عهد و احکام او را حفظ می‌کنند، بجا می‌آورد.آمین!
عزیزان، حال ببینیم این قسمت از کلامِ خدا، چه ربطی با زندگی امروزِ ما داره.
دوستِ خوبِ من، فرهنگِ جامعه‌های امروزی ما، نامیدانه می‌‌کوشند تا زمانِ مرگِ ما را به تعویق بندازند.
فرهنگِ جامعه‌های امروزی ما، سعی دارند به ما بقبولانند که، با مصرفِ دارو‌های گوناگون، یا رژیم‌های غذأیی خاص و ورزش، ما می‌‌تونیم مرگمان را به تعویق بندازیم.
اما واقعیت اینه که؛اگر چه ورزش و رژیم‌های غذأیی مناسب، برای سلامتی روح و جسمِ ما مفید هستند، ولی‌ ما به هیچ وجه نمی تونیم زمانِ مرگِ خودمون را بوسیلهٔ اونها به تعویق بندازیم.
کلامِ خدا در یعقوب ۴: ۱۴این درسِ مهم را به ما یاد میده.
این آیه می‌‌فرماید؛۱۴ شما چه می‌دانید فردا چه پیش خواهد آمد؟ عمر شما مانند مه صبحگاهی است که لحظه‌ای آن را می‌توان دید و لحظه‌ای بعد محو و ناپدید می‌شود! آمین!
بله دوستِ من، هر کدام از ما، حتما در زمانِ خاصی خواهیم مرد!
اما برای ما ایماندارانِ به عیسی مسیح، هیچ دلیلی برای ترس از مرگ وجود نداره.
در واقع، کلامِ خدا به ما یاد میده که، مرگِ فیزیکی ما ایماندارانِ به عیسی مسیح، یک تغییرِ وحشتناکی برای ما نیست.
بلکه؛ مرگِ فیزیکی هر ایماندارِ به عیسی مسیح، او را به خانه‌ای هدایت می‌‌کنه تا برای همیشه با خداوند در آنجا باشه.
این نکتهٔ بسیار مهم را ما با مطالعهٔ کلامِ خدا در دومِ قرنتیان ۵: ۸یاد می‌‌گیریم.
این آیه می‌‌فرماید؛۸ بنابراین، از مرگ ترسی نداریم، بلکه از آن استقبال می‌کنیم، چون می‌دانیم که پس از مرگ نزد خداوند رفته، در خانه آسمانی‌مان بسر خواهیم برد. آمین!
دوستِ خوبِ من، هیچ کدام از ما، بر طولِ عمرِ خودمان کنترل نداریم!
چون که کلامِ خدا در مزمورِ ۱۳۹: ۱۶به ما یاد میده کهوی؛ تمامِ روزهایی راکه برای ما مقرر شده، قبلا در دفترِ خود نوشته.
در مزمورِ ۱۳۹: ۱۶می‌‌خوانیم؛۱۶ بلـی، حتی پیش از آنکه من بوجود بیایم تو مرا دیده بودی. پیش از آنکه روزهای زندگی من آغاز شود، تـو همه آنها را در دفتر خود ثبت کرده بودی. آمین!
عزیزان، حال که یاد گرفتیم ما هیچ کنترلی بر طولِ زمانِ عمرمون نداریم؛ و حال که یاد گرفتیم تمامِ روز‌های عمرِ ما در دفترِ خدا نوشته شده ا‌ند، متوجه میشیم که فقط یک کار هست که ما می‌‌تونیم انجام بدیم.
اینکه، چگونه از روزهایی که خداوند برای ما اختصاص داده استفاده کنیم.
عزیزان لطفا دقت بفرمأیید.
مهمترین و با ارزش‌ترین کاری که ما می‌‌تونیم در طولِ زمانِ عمرمان انجام بدیماین هست که؛ “شخصیتِ واقعی خداوند عیسی مسیح و محبتِ او را برای انسانها به دیگران اعلان کنیم!”
بله، مهمترین و با ارزشترین کاری که ما می‌‌تونیم در طولِ زمانِ عمرمان انجام بدیم این هست که؛ “شخصیتِ واقعی خداوندعیسی مسیح و محبتِ او را به هر انسانی که خودِ وی اجازهٔ ورودشون را به زندگی ما میده اعلان کنیم!”
و در طولِ این زمانِ عمرمان، در طولِ روزهایی که ما خداوند عیسی مسیح و محبتِ او را به دیگران می‌‌شناسانیم؛ باید نکتهٔ مهمی را به یاد داشته باشیم.
این نکته که؛ “شهروندی و محلِ اقامتِ ابدی ما ایماندارانِ به عیسی مسیح در بهشت هست!”
این مهم را نیزما با مطالعهٔ کلامِ خدا در فیلیپیان ۳: ۲۰یاد می‌‌گیریم.
این آیه می‌‌فرماید؛۲۰ اما سر منزل اصلی ما آسمان است، که نجات دهنده ما، عیسی مسیح خداوند نیز در آنجاست؛ و ما چشم به راه او هستیم تا از آنجا بازگردد. آمین!
بله دوستِ عزیز، ما به عنوانِ مسافر در حالِ عبور از این زندگی زمینی هستیم!
اگه در اینجا بیش از حد راحت بشیم، یا دنبالِ امنیت و ارزشِ خودمون در موفقیت‌های دنیوی باشیم؛ حفظِ دیدگاهِ ابدی برای ما ممکن نخواهد بود.
در اینجااجازه بدید از شما سوال کنم؛ آیا با زندگی برای امورِ دنیوی، از زندگی برای امورِ ابدی منحرف شده اید؟
دقت بفرمأیید؛ راهی که می‌‌تونه تمرکزِ شما را بسوی امورِ ابدی تغییر بده، شناختِ صحیح و دوست داشتنِ کسی هست که در آنجا ساکن هست!
آن کس، خداوند عیسی مسیح هست.
به یاد داشته باشید که ترس از مرگ -بی‌ نتیجه است و فقط زندگی واقعی را از ما دور می‌‌کنه.
تغییرِ تمرکزِ از خود به خدا؛ به ما کمک می‌‌کنه تا دیدگاهی واقع بینانه نسبت به زندگی زمینی خودمان داشته باشیم!
عزیزان، در پایانِ این مطالعه در کلامِ خدا، از شما دعوت می‌‌کنم تا با او گفتگو کنیم.
خداوند از تو سپاسگزارم، زیرا که درسِ زندگی دیگری به من آموختی.
خداوند از تو سپاسگزارم، زیرا که در حکمت، توان و محبتِ الهی خودت مرا آفریده ای.
خداوند از تو سپاسگزارم، زیرا که روز‌های عمر من در اختیار و دردفترِ توست.
خداوند از تو سپاسگزارم، زیرا که هیچ کس یا هیچ چیزی به غیر از تو، نمی تواند لحظه‌ای بر عمرِ من بیفزاید یا از آن بکاهد.
خداوند از تو سپاسگزارم، زیرا که رحمتِ تو بر کسانی هست که تو را گرامی می‌‌دارند و عهد و احکامِ تو را حفظ می‌‌کنند.
خداوند از تو سپاسگزارم، زیرا که حال در ایمانم به عیسی مسیح، هیچ دلیلی برای ترس از مردن ندارم.
خداوند از تو سپاسگزارم، زیرا وقتی عمرِ زمینی من به خواستِ الهی تو به پایان برسد، تو هنوز با من خواهی بود و ترکم نمی کنی.
خداوند از تو سپاسگزارم، زیرا بعد از این روز‌های عمرِ زمینی من که هدیهٔ خودِ تو به من هستند، تو مرا به نزدِ خود به بهشت خواهی برد تا در آنجا تا ابدیت با تو زندگی کنم.
خداوند به من کمک کن تا همیشه به یاد داشته باشم که، چون به عیسی مسیح به عنوانِ خداوند و منجی خودم ایمان دارم، حال من شهروندِ بهشتِ تو تا ابدیت هستم.
خداوند به من کمک کن، تا تمامِ توجه و خواسته‌های من بر تو متمرکز باشند.
خداوند به من کمک کن، تا همیشه دیدگاهی واقع بینانه نسبت به زندگی و روز‌های عمرم داشته باشم.
خداوند به من کمک کن، تا در طولِ روز‌های زندگیم، همواره تو را و فیض و محبتت را برای انسانها به آنها اعلان نمایم.
در نامِ عیسی مسیح دعا می‌‌کنم، آمین!
کوروش باقری