واقعیت در موردِ زمان هایی که ما عصبانی می‌‌شویم

سلام عزیزان، از شما دعوت می‌‌کنم تا برای؛ “شناختِ واقعیت درموردِ زمان هایی که ما عصبانی می‌‌شویم”، مطالعهٔ کوتاهی در کلامِ خدا داشته باشیم.
دوستِ خوبِ من، کلامِ خدا به ما ایماندارانِ به عیسی مسیح نگفته که هرگز عصبانی نشید و یا این که ما هرگز عصبانی نخواهیم شد.
بلکه کلامِ خدا به ما یاد میده که، چطور عصبانیتِ بوجود آمده در خودمون را تشخیص بدیم و در کنترل نگه داریم، تا اون عصبانیت ما را اسیر خودش نکنه.
عزیزان، به طورِ کلی، شاید بشه تمامی عصبانیت هایی را که ما به هر دلیلی تجربه می‌‌کنیم، به دو مجموعه تقسیم نمود.
اول، عصبانیت هایی که درست، صالح و مصلحانه هستند.
مجموعهٔ دوم، عصبانیت هایی هستند که نه تنها درست، صالح و مصلحانه نیستند، بلکه کاملا بی‌ ارزشند و بسیار خطرناکند.
عصبانیتِ صالح، درست و مصلحانه زمانی در ما بوجود میاد که، ما شاهدِ شکستنِ عمدی قوانینِ خداوند میشیم.
به عبارتی دیگه، وقتی ما می‌‌بینیم که شخص یا اشخاصی دانسته و عمدا گناه می‌‌کنند و به قدوسیتِ خداوند و خواستِ الهی او بی‌ توجه هستند، در ما ایماندارانِ به عیسی مسیح عصبانیتی بوجود میاد که میشه اون را عصبانیتِ درست، صالح و مصلحانه نامید.
واقعیتِ تلخ اینه که، بیشترِ عصبانیت‌هایی‌ که ما تجربه می‌‌کنیم؛ درست، صالح و مصلحانه نیستند، بلکه عصبانیت‌های خود خواهانه هستند.
برای مثال، ما اغلب عصبانی میشیم، چون به اونچه که دلمون می‌‌خواسته نرسیده ایم.
یا که شرایط و اوضاعِ زندگیمون به خواستِ خودمون و بر وفقِ مرادمون نیست.
یا که دیگران اونطور که ما ازشون انتظار داشته ایم رفتار نکرده ا‌ند و توقعاتِ ما را از اونها به جا نیاورده ا‌ند.
مواردِ بسیاری هستند که اگه ما با اونها، عادلانه، عاقلانه و درست برخورد نکنیم، خیلی سریع در ما عصبانیتِ بی‌ ارزش و خطرناک بوجود می‌‌یارند.
دوستِ من، به نظرِ شما، دیگه چه مواردی می‌‌تونند در ما عصبانیتِ بی‌ ارزش و خطرناک بوجود بیارند؟
عزیزان، برای محافظتِ ما از عصبانیت‌های بی‌ ارزش و خطرناک، کلامِ خدا در یعقوب ۱: ۱۹ و ۲۰ هشدارِ بسیار موثر و پسندیده‌ای داره.
در کلامِ خدا، یعقوب ۱: ۱۹ می‌‌خوانیم؛ ۱۹ برادران عزیز، به این نکته توجه کنید: بیشتر گوش بدهید، کمتر سخن بگویید، و زود خشمگین نشوید.
آیهٔ ۲۰ به ما میگه که چرا؛۲۰ زیرا خشم نمی‌گذارد آنطور که خدا می‌خواهد، خوب و درستکار باشیم.
دوستِ خوبِ من، ما ایماندارانِ به عیسی مسیح خوانده شده ایم تا نور و نمکِ این دنیا باشیم.
ما ایماندارانِ به عیسی مسیح خوانده شده ایم تا سفیر و نمایندهٔ پاک، لایق و شایستهٔ عیسی مسیح در جامعه‌های خودمان باشیم.
ما ایماندارانِ به عیسی مسیح خوانده شده ایم تا منعکس کنندهٔ صبر، وفاداری، محبت و مهربانی او به دیگران باشیم.
ما ایماندارانِ به عیسی مسیح خوانده شده ایم تا اعلان کنندهٔ پیامِ فیض، رحمت و محبتِ او به دیگران باشیم.
به همین جهت ما باید بسیار محتاط و مراقبِ گفتار و رفتارمون، چه در خلوت و چه در جامعه در میانِ مردم باشیم.
ما ایماندارانِ به عیسی مسیح انسان هستیم و مانندِ هر انسانِ دیگری احساس داریم و قابلیتِ عصبانی شدن در ما هست.
ولی‌ ما نباید فراموش کنیم که بعد از ایمانمان به عیسی مسیح، حال روح القدس، روحِ مقدسِ خداوند در ما زندگی می‌‌کنه.
روح القدس در ماست تا از ما محافظت کنه، تا ما را تعلیم بده و راهنمای هر روزِ زندگیمون باشه.
بعلاوهٔ اینها، روح القدس در ماست، تا ما را قادر کنه تا بتونیم در ارادهٔ خاصِ خداوند که قبل از آفرینشِ ما منظور داشته زندگی کنیم.
دوستِ خوبِ من، اگر چه هرگز عصبانی نشدن غیرِ ممکنه، اما ما ایماندارانِ به عیسی مسیح، می‌ تونیم برای محافظت از خودمان و دیگران، همواره رفتار و واکنش‌های خودمان را با آموزه‌های کلامِ خدا و هدایت‌های روح القدس فروتنانه محک بزنیم.
ما هرگز نباید اجازه بدیم تا عصبانیتِ بی‌ ارزش و خطرناک حاکم بر رفتار و گفتارِ ما بشه!
گفتار، رفتار و واکنش‌های ما، باید همیشه تحتِ کنترلِ روح القدس باشند تا موجبِ پشیمانی ما نشند.
تا موجبِ از هم گسیختگیِ روابطِ دوستانه و زنا شویی ما نشند.
تا مانع نور و نمک بودنِ ما در جامعه نشند.
تا مانعِ انعکاسِ شخصیتِ عیسی مسیح و اعلانِ پیامِ فیض و رحمتِ او توسطِ ما به دیگران نشند.
دوستِ خوبِ من، اگه شما زود عصبانی میشید، اگه عصبانیت بارها و بارها زندگیتون را به هم ریخته، اگه زود عصبانی شدن شما را منزوی و مطرود نموده، در همین لحظه از عیسی مسیح بخواهید تا به شما کمک کنه.
بیأیید به کلامِ خدا مراجعه کنیم تا او واقعیتِ الهی خودش را در موردِ زمان هایی که ما عصبانی میشیم را یاد بده.
در کلامِ خدا، افسسیان ۴: ۲۳ – ۲۷ می‌‌خوانیم: ۲۳ فکر و ذهن شما باید روز بروز تغییر کند و بسوی کمال پیش رود. ۲۴ بلی، شما باید شخص جدید و متفاوتی شوید، شخصی مقدس و درستکار؛ و این طبیعت نو را که به صورت خداست، بپوشید. ۲۵ دیگر به هم دروغ نگویید، بلکه گفتارتان همیشه راست باشد، زیرا ما اعضای یکدیگریم و اگر به یکدیگر دروغ بگوییم، در واقع، به خودمان لطمه می‌زنیم. ۲۶ اگر عصبانی شدید، اجازه ندهید گناهی از شما سر بزند. پیش از آنکه خورشید غروب کند، خشم را از خود دور کنید، ۲۷ زیرا اگر خشمگین بمانید، به شیطان فرصت می‌دهید که شما را به گناه وا دارد. آمین!
در کلامِ خدا، افسسیان ۴: ۳۱ – ۳۲ می‌‌خوانیم: ۳۱ هر نوع تلخی، خشم، غضب، درشت خویی، ناسزاگویی و نفرت را از خود دور کنید، ۳۲ و در عوض نسبت به هم مهربان و دلسوز باشید و یکدیگر را ببخشید، همانطور که خدا نیز شما را بخاطر مسیح بخشیده است. آمین!
در کلامِ خدا، امثال ۱۵: ۱ – ۲ می‌‌خوانیم: ۱ جواب ملایم خشم را فرو می‌نشاند، اما جواب تند آن را بر می‌انگیزاند. ۲ از زبان مرد دانا حکمت می‌چکد، اما از دهان آدم نادان حماقت بیرون می‌آید. آمین!
در کلامِ خدا، امثال ۱۴: ۲۹ می‌‌خوانیم: ۲۹ کسی که صبر و تحمل دارد شخص بسیار عاقلی است، اما از آدم تندخو حماقت سر می‌زند. آمین!
در کلامِ خدا، امثال ۱۶: ۳۲ می‌‌خوانیم: ۳۲ صبر از قدرت بهتر است و کسی که بر خود مسلط باشد از شخصی که شهری را تسخیر نماید برتر است. آمین!
در کلامِ خدا، امثال ۲۵: ۲۱ – ۲۲ می‌‌خوانیم: ۲۱ اگر دشمن تو گرسنه است به او غذا بده و اگر تشنه است او را آب بنوشان. ۲۲ این عمل تو او را شرمنده می‌سازد و خداوند به تو پاداش خواهد داد. آمین!
در کلامِ خدا، امثال ۱۴: ۱۶ – ۱۷ می‌‌خوانیم: ۱۶ شخص دانا محتاط است و از خطر دوری می‌کند، ولی آدم نادان از روی غرور، خود را به خطر می‌اندازد. ۱۷ آدم تندخو کارهای احمقانه می‌کند و شخص حیله گر مورد نفرت قرار می‌گیرد. آمین!
در کلامِ خدا، کولسیان ۳: ۸ – ۱۰ می‌‌خوانیم: اما اکنون وقت آن است که خشم و کینه و فحش و سخنان زشت را همچون جامه‌ای پوسیده از تن خود درآورید و دور بیندازید. ۹ به یکدیگر دروغ نگویید، زیرا آن طبیعت کهنه و فاسد شما که دروغ می‌گفت، دیگر مرده و از بین رفته است؛ ۱۰ و اکنون زندگی کاملا تازه‌ای را در پیش گرفته‌اید، که طی آن در شناخت راستی ترقی می‌کنید و می‌کوشید هر روز بیشتر شبیه مسیح، خالق این زندگی تازه شوید. آمین!
در کلامِ خدا، جامعه ۷: ۹ می‌‌خوانیم: ۹ بر خشم خود چیره شو، زیرا کسانی که زود خشمگین می‌شوند احمقند. آمین!
عزیزان، از شما دعوت می‌‌کنم تا در پایانِ این مطالعه در کلامِ خدا، با او گفتگو کنیم.
خداوند، از تو سپاسگزارم که امروز، واقعیت در موردِ زمان هایی که من عصبانی می‌‌شوم را به من یاد دادی.
خداوند، از تو سپاسگزارم که با روحِ مقدست روح القدس، در من زندگی می‌‌کنی.
خداوند، از تو سپاسگزارم که برای زندگی من نقشه‌ای عالی داری و برای موفق شدنِ من در نقشهٔ الهیت به من کمک می‌‌کنی.
خداوند، به من کمک کن تا فکر و ذهنِ من روز به روز تغییر کند و به سوی کمال پیش رود.
خداوند، به من کمک کن تا هر نوع تلخی، خشم، غضب درشت خویی، ناسزا گویی و نفرت را از خودم دور کنم.
خداوند، به من کمک کن تا همه را ببخشم و نسبت به همه مهربان و دلسوز باشم.
خداوند، به من کمک کن تا در مراوده‌های خودم با دیگران صبور باشم.
خداوند، به من کمک کن تا همیشه گفتار، رفتار و واکنش‌های خودم را با روح القدس محک بزنم.
خداوند، به من کمک کن تا بیشتر گوش بدهم، کمتر سخن بگویم و زود خشمگین نشوم.
دوستت دارم خداوند و سپاسگزارم که به من گوش می‌‌دهی.
من تمامِ جوانبِ زندگی‌ام را به تو تسلیم می‌‌کنم.
از وجودِ من برای جلالِ نامِ خودت، در ارادهٔ الهیت استفاده کن.
در نامِ عیسی مسیح دعا می‌‌کنم، آمین!
نویسنده کوروش باقری