احساسِ بی‌ کفایتی مانعی در جهتِ خدمت به خداست

تعلیمِ شماره – ۱۱۵۶

سلام عزیزان.  با این امید که در سلامتِ جسم و آرامشِ الهی خداوند بسر می‌‌برید، مطالعهٔ دیگری در کلامِ خدا را آغاز می‌‌کنیم.  عنوانِ این مطالعه هست؛ “احساسِ بی‌ کفایتی مانعی در جهتِ خدمت به خداست”

آیاتِ کلیدی این مطالعه؛ افسسیان فصلِ سه، آیاتِ چهارده تا بیست و یک هستند.   

عزیزان، کلامِ خدا در افسسیان فصلِ سه، آیاتِ چهارده تا بیست و یک می‌فرماید:

۱۴و۱۵ بنابراین، وقتی به حکمت و عظمت نقشه خدا فکر می‌کنم، به زانو در می‌آیم و به درگاه خدایی که پدر این خانواده الهی است دعا می‌کنم، خانواده‌ای که بعضی از اعضای آن در آسمان و بعضی دیگر هنوز بر روی زمین هستند.  ۱۶ من از او می‌خواهم تا بسبب کرامت بی حد خود، باطن شما را با روح خود، نیرومند و توانا سازد.  ۱۷ دعا می‌کنم که مسیح از راه ایمانتان، کاملا در دل شما جای گیرد. از خدا می‌خواهم آنقدر در محبت مسیح ریشه بدوانید،  ۱۸و۱۹ تا همراه با سایر فرزندان خدا، عرض و طول و عمق و بلندی محبت مسیح را درک نمایید، و طعم آن را در زندگی‌تان بچشید. گرچه محبت مسیح آنقدر وسیع است که فکر انسان قادر به درک کامل و واقعی آن نمی‌باشد، اما آرزو دارم که شما به آن پی ببرید و تا آنجا پیش روید که از وجود خدا لبریز شوید. ۲۰ حال، خدا را جلال باد که قادر است بوسیله آن قدرت عظیمی که در ما کار می‌کند، برای ما کارهایی بسیار فراتر از خواست و امید و فکر ما انجام دهد.  ۲۱ او را در کلیسا و در مسیح عیسی تا جمیع قرنها، تا ابدالاباد جلال باد. آمین. آمین!

عزیزان قبل از شروعِ تعلیم با هم دعا کنیم – خداوند کمکم کن – تا هر چه را که تو می‌خواهی  –توسطِ این قسمت از کلامت به من یاد بدهی – بطورِ صحیح یاد بگیرم و در زندگی‌ام انجام دهم!  به نامِ عیسی مسیح از تو درخواست می‌کنم؛ آمین!

دوستِ خوبِ من، آیا تا به حال احساس کرده اید که در برابرِ  دعوتی که خدا، جهتِ انجامِ خدمتی برای او در پیشِ روی شما قرار داده، بی‌ کفایت هستید؟  گاهی اوقات همهٔ ما با چنین احساساتی دست و پنجه نرم می‌‌کنیم.  چون به نظر می‌‌رسه که انجامِ برخی از مسئولیت ها، بیش از اون هست که یک انسان بتونه آن را انجام بده.  گاهی اوقات سعی می‌‌کنیم خودمون را متقاعد کنیم که یک وظیفه، بیش از حد بزرگه یا که خدا انتظارِ زیادی از ما داره. 

در این صورت، ممکنه وسوسه بشیم که از برخی از فرصت‌های عظیمِ خدا دادی روی برگردانیم.  به عنوانِ مثال، گاهی اوقات خداوند موقعیتی را فراهم می‌‌کنه که برای به اشتراک گذاشتنِ مژدهٔ عیسی مسیح با شخصِ دیگری مناسب هست.  اما ما چند بار عقب نشینی می‌‌کنیم و در نهایت، چنین فرصت هایی را از دست میدیم.   چون که می‌‌ترسیم ندونیم چی‌ بگیم. 

احساسِ بی‌ کفایتی از ترس ناشی میشه.  مهم نیست که چقدر احساسِ بی‌ کفایتی کنیم، ترس و نگرانی نباید ما را در جهتِ بشارتِ مژدهٔ انجیل به دیگران عقب نگه داره.  حقیقت اینه که، حتی اگه یک مسیحی احساس کنه که قادر به انجامِ برخی از وظایفِ شگفت انگیزی که خدا او را به انجامِ آنها فرا می‌‌خونه نیست، روح القدوس بیش از حد کافیه!  ما به عنوانِ ایماندارِ به عیسی مسیح، لازم نیست صلاحیت‌ها یا مهارت‌های کاملی داشته باشیم، فقط باید اراده کنیم.

کتابِ مقدس در دومِ تیموتائوس فصلِ یک، آیهٔ هفت، به ما یاد آور میشه که خدا، به ما روحِ  قدرت داده نه روحِ ترس.  تنها کاری که یک ایماندارِ به عیسی مسیح باید انجام بده اینه که، با ایمان قدم برداره.  در پی آن، قدرت و شجاعتِ روح القدس برای ملاقات با ما وجود خواهد داشت. 

۷ زیرا آن روحی که خدا به ما داده است، در ما ترس بوجود نمی‌آورد، بلکه ما را سرشار از محبت و قدرت می‌سازد و ما را یاری می‌دهد تا بتوانیم خود را تحت انضباط قرار دهیم.  آمین!

عزیزان، آیاتِ کلیدی این مطالعه افسسیان فصلِ سه، آیاتِ چهارده تا بیست و یک بودند.

حال بیایید درسی که این قسمت از کلامِ خدا به ما یاد میده را، همیشه بیاد داشته و در زندگیمون بکار بریم.

این درس که؛ “آیا از وظیفه‌ای که پیشِ روی شماست، احساسِ نا توانی می‌‌کنید؟  با ایمان پیش برید، خدا به شما کمک می‌‌کنه تا بتونید هر خواستهٔ او از شما را انجام بدید!”

نویسنده کوروش باقری