آسیب پذیری خود را تشخیص بدید

تعلیمِ شماره – ۱۱۶۹

سلام عزیزان.  با این امید که در سلامتِ جسم و آرامشِ الهی خداوند بسر می‌‌برید، مطالعهٔ دیگری در کلامِ خدا را آغاز می‌‌کنیم.  عنوانِ این مطالعه هست؛ “آسیب پذیری خود را تشخیص بدید”

آیاتِ کلیدی این مطالعه؛ اولِ قرنتیان فصلِ ده، آیاتِ دوازده تا سیزده هستند.   

عزیزان، کلامِ خدا در اولِ قرنتیان فصلِ ده، آیاتِ دوازده تا سیزده می‌فرماید:

۱۱ تمام اتفاقات و بلایایی که بر سر قوم ما آمد، برای این نوشته شد که ما بخوانیم و آن اشتباهات را تکرار نکنیم، تا در این روزهای آخر که دنیا به پایان خود نزدیک می‌شود، درس عبرتی بگیریم. ۱۲ پس هشیار باشید و فکر نکنید که از ایشان بهتر هستید! شما نیز ممکن است در دام گناه گرفتار شوید.  ۱۳ اما این را بیاد داشته باشید که وسوسه‌هایی که به سراغ شما می‌آیند، از وسوسه‌هایی که دیگران دچار آنند، دشوارتر نمی‌باشد. هیچ وسوسه‌ای نیست که نتوان در مقابل آن ایستادگی کرد. پس در برابر آنها مقاومت کنید و اطمینان داشته باشید که خدا نخواهد گذارد که بیش از حد توانایی خود وسوسه شوید؛ و به شما قدرت خواهد بخشید تا بتوانید در برابر آن تاب بیاورید. این وعده خداست و به آن عمل نیز خواهد کرد. او به شما نشان خواهد داد که چگونه از وسوسه‌ها بگریزید و در دام آنها نیفتید. آمین!

عزیزان قبل از شروعِ تعلیم با هم دعا کنیم – خداوند کمکم کن – تا هر چه را که تو می‌خواهی  –توسطِ این قسمت از کلامت به من یاد بدهی – بطورِ صحیح یاد بگیرم و در زندگی‌ام انجام دهم!  به نامِ عیسی مسیح از تو درخواست می‌کنم؛ آمین!

دوستِ خوبِ من، اگه ببینیم که کسی در گناه افتاده، قضاوت کردن می‌‌تونه وسوسه انگیز باشه.  اما چیزی که اغلب از آن غافل میشیم اینه که؛ ما نیز می‌‌تونیم به راحتی لغزش بخوریم.  اگر چه ایماندارِ به عیسی مسیح جایگاهِ بخششِ خداوند را داره، اما ما باید یک مشکلِ درونی خودمان را بپذیریم.  و آن مشکل، گناهی هست که در ما ساکن هست.  رومیان فصلِ هفت، آیهٔ بیست

۲۰ پس اگر کاری را انجام می‌دهم که نمی‌خواهم، واضح است که اشکال در کجاست: گناه هنوز مرا در چنگال خود اسیر نگاه داشته است.  آمین!

ما ایماندارانِ به عیسی مسیح باید دائما مراقبِ نحوهٔ زندگیمون باشیم.  از آنجأیی که ناآگاهی از ماهیتِ گناه، استراتژی‌های دشمنِ ما شیطان و نقاطِ ضعفِ خودمان ما را در برابرِ لغزش آسیب پذیرتر می‌‌کنند، نمی تونیم در افکارِ خود بی‌ احتیاط باشیم.  هر زمان که خود را در حالِ توجیهِ گناه می‌‌بینیم، حساسیتِ خود را نسبت به خدا از دست داده ایم. 

دوستِ خوبِ من، اگه از خداوند منحرف شده اید، با پذیرشِ گناهِ خود و مسئولیتِ آن، به سوی او بازگردید.  دقت کنید؛ توبه به معنای تغییرِ ذهن و رفتن در جهتِ متفاوت هست – رفتن به سوی خدا و جای دور شدن از او!

اقدامِ بعدی باید این باشه که؛ با قدردانی به اصلاحِ خدا از شما پاسخ بدید.  هر بار که مرتکبِ گناه میشیم، خداوند پدرِ آسمانی ما با محبت تلاش می‌‌کنه تا ما را به مشارکتِ با خود باز گردونه.  تنبیهِ او ممکنه دردناک باشه، اما همیشه خوب هست چرا که ما را به خود می‌‌یاره و دوباره با خودش مرتبط می‌‌کنه.

عزیزان، آیاتِ کلیدی این مطالعه اولِ قرنتیان فصلِ ده، آیاتِ دوازده تا سیزده بودند.

حال بیایید درسی که این قسمت از کلامِ خدا به ما یاد میده را، همیشه بیاد داشته و در زندگیمون بکار بریم.

این درس که؛ “توجیهِ گناه نشانهٔ این هست که، ما حساسیتِ خود را نسبت به خدا از دست داده ایم، در موقعیتِ خطرناکی قرار گرفته ایم و باید از خدا کمک بخواهیم!”

عزیزان، ضمنِ تشکر از شما که در این مطالعه با ما همراه بودید، چنانچه سوالاتی برای شما بوجود آمده، با ما تماس بگیرید تا در فرصتِ مناسب، به تمامی سوالاتِ محترمِ شما پاسخ بدیم  .تا مطالعهٔ بعدی در کلامِ خدا، فیض و آرامشِ الهی عیسی مسیح همواره با شما عزیزِ او باشد! آمین!

نویسنده کوروش باقری