زندگی ما انسان‌های ناکامل در دنیای ناکامل

ارتباطِ کلامِ خدا در اولِ قرنتیان ۱۳: ۹ – ۱۰با زندگی امروزِ من
سلام عزیزانِ حق جو.
امیدوارم در هر کجای این دنیای بزرگ که زندگی می‌‌کنید، در سلامتِ جسم و آرامشِ الهی خداوند باشید!
عزیزان، خداوندِ یگانهٔ پر فیض و مهربان، خالقِ این هستی‌ و شما، بسیار مشتاقه تا با شما صحبت کنه.

از شما دعوت می‌‌کنم، تا برای شناختِ بهتر از خداوند، کلامِ زنده و حیات بخشِ او را -دراولِ قرنتیان ۱۳: ۹ – ۱۰موردِ بررسی قرار بدیم.
این آیه می‌‌فرماید؛۹ درحال حاضر، با وجود تمام این عطایا، علم و نبوتهای ما جزئی و نارساست ۱۰ اما زمانی که از هر جهت کامل شدیم، دیگر نیازی به این عطایا نخواهد بود و همه از بین خواهند رفت.آمین!
عزیزان، عنوانِ این مطالعه در کلامِ خدا هست؛زندگی ما انسان‌های ناکامل در دنیای ناکامل
قبل از شروعِ مطالعه، از شما دعوت می‌‌کنم تا با هم دعا کنیم.
خداوند، از تو سپاسگزارم که مشتاقی با من صحبت کنیو مرا آموزش دهی.
خداوند، از تو در خواست می‌‌کنم -تا در درکِ صحیح از آنچه که تو امروز می‌‌خواهی به من بیاموزی، به من کمک کنی.
خداوند به من کمک کن تا درک کنم، این آیه در کلامِ تو -دراولِ قرنتیان ۱۳: ۹ – ۱۰،چه ربطی با زندگی امروزِ من داره.
در نامِ عیسی مسیح دعا می‌‌کنم، آمین!
دوستِ خوبِ من، در حالِ حاضر بعضی از ضعفها و چالشهای شما چی‌ هستند؟
در حالِ حاضر، بعضی از ترسها، نگرانیها و بیقراریهای شما چی‌هستند؟
آیا شما بیشترِ وقتِ خودتون را، صرفِ پیدا کردنِ ضعف در دیگران می‌‌کنید؛ یا که فروتنانه در صددِ این هستید تا ضعف‌های خودتون را به خوبی بشناسید؟
آیا وقتی ضعفِ خاصی را در خودتون تشخیص دادید، آن را به خداوند میدید و از او کمک درخواست می‌‌کنید یا که؛ سعی می‌‌کنید اون ضعفِ خودتون را از دیگران پنهان نگه دارید؟
عزیزان، اغلب ما فراموش می‌‌کنیم که هر کدام از ما، انسانهای ناکاملی هستیم که – در دنیای ناکاملینیززندگی می‌‌کنیم.
دنیای ناکاملی که -در گناه غرقه و گناه و اثراتِ مخربِ آن، سراسرِ اون را در بر گرفته.
امروزه فرقی نمی کنه که ما در چه منطقه‌ای بر روی این کرهٔ زمین زندگی می‌‌کنیم، گناه، در هر جأیی که هستیم، در اون منطقه هموجود داره.
هر روزه،وقتی به رخداد‌های محل‌های زندگیمون نگاهِ می‌‌کنیم، وقایعِ فجیعی را مشاهده می‌‌کنیم که -دیدنشون قلبِ ما را بدرد می‌‌یارند.
وقایعِ فجیعی که، نباید در یک دنیای کامل روی بدند ولی‌ در دنیای امروزهٔ ما هستند، چون که دنیای ما دنیای کاملی نیست.
همچنین، وقتی به صدا‌های محیطِ اطرافِ زندگیمون توجه می‌‌کنیم؛ حرفها و محاوره هایی را می‌‌شنویم که، بسیار زیانبخش هستند.
مشاهدهٔ وقایعِ فجیعِ و شنیدنِ سخنانِ گناه آلودِ موجود در جامعه هامون، ما را وا می‌‌داره تا به خداوند و منجی خودمون عیسی مسیح بیشتر فکر کنیم و همچنین، نیازمون به کمکِ او را بهتر بشناسیم.
نیاز به کمکِ او؛ برای شفای مردمِ در درد، ترس، استرس، بیقرار و گناهِ جامعه هامون.
چون تنها عیسی مسیح که یگانه خدای قادرِ مطلق، دانای مطلقِ همیشه در همه جا حاضره از -حال و روزِ هر انسانی، در هر لحظه کاملا آگاهه.
و چون تنها عیسی مسیح هست که قادره به هر انسانی، در هر کجای این کرهٔ زمین و در هر شرایطی که باشه، به طورِ خاص و دقیقا مناسب با نیازِ واقعی او کمک کنه.
دوستِ خوبِ من، بجاست که در چنین شرایطی، به سوالی پاسخ منطقی بدیم.
اون سوال اینه که؛ حال که پذیرفتیم دنیای امروزهٔ ما، دنیای ناکاملی هست که در گناه غرقه، وظیفه ما ایماندارانِ به عیسی مسیح در قبالِ آن چی‌ هست؟
ما که حال سفیرانِ عیسی مسیح و منعکس کنندگانِ ، محبت، رحمت، فیض و بخششِ الهی او بر روی زمین – در میان مردمِ جامعه هامون هستیم، تا قبل از بازگشتِ وی به این کرهٔ زمین، چه کاری از دستمان بر می‌‌یاد تا برای اصلاحِ آن انجام بدیم؟
به عبارتی دیگه؛ تا زمانی که خداوندِ ما عیسی مسیح به این جهان بر نگشته تا گناه را از میان برداره و صلح و آرامشِ الهی خودش را حاکم سازه، آیا ما ایماندارانِ به او، وظیفه‌ای داریم که باید در انجامِ آن کوشا باشیم؟
برای یافتنِ پاسخِ صحیح و منطقی برای این سوالاتِ خودمون، مطالعهٔ امروزمون در کلامِ خدا به ما کمک می‌‌کنه.
عزیزان، آیاتِ کلیدی مطالعهٔ امروزِ ما، در اولِ قرنتیان ۱۳: ۹ – ۱۰به ما یاد می‌‌دند که؛۹ درحال حاضر، با وجود تمام این عطایا، علم و نبوتهای ما جزئی و نارساست ۱۰ اما زمانی که از هر جهت کامل شدیم، دیگر نیازی به این عطایا نخواهد بود و همه از بین خواهند رفت.آمین!
عزیزان، آیهٔ ۹در موردِ “عطایا” صحبت می‌‌کنه.
شاید سوالِ شما این باشه که؛ “عطایا” چی‌ هستند که کلامِ خدا در اینجا به اون اشاره کرده؟
دقت بفرمأیید؛ هر گاه کلامِ خدا از “عطیه” یا چند “عطیه” با هم به نامِ “عطایا” نام می‌‌بره، منظور توانأیی‌های خاصی هستند که خداوند عیسی مسیح – در حکمتِ الهی خودش – به هر ایماندار هدیه می‌‌کنه، تا آن ایماندار قادر بشه – وظایفِ خاصی را -بنا به خواستِ خداوند عیسی مسیح انجام بده.
در مسیحیت، این “عطایا” به نامِ عطایای روحانی شناخته شده هستند.
هر ایماندارِ به عیسی مسیح، حتما یک یا چند عطیهٔ روحانی از او دریافت نموده.
ما ایماندارانِ به عیسی مسیح؛ باید با هدایتِ روح القدس، عطایای روحانی را که خداوند به ما هدیه داده را بخوبی بشناسیم و از آن عطایا، برای همکاری با او – در جهتِ انجامِ خواست‌های الهیش در طولِ عمرمان بر روی این کرهٔ زمین به روشِ صحیح استفاده کنیم.
ما با بعضی از این عطا یای روحانی خداوند عیسی مسیح به ایماندارانِ به خود را در؛ رومیان ۱۲: ۶ – ۸ و اولِ قرنتیان ۱۲: ۸ – ۱۱ و همچنین در افسسیان ۴: ۱۱آشنا میشیم.
عزیزان، دعا می‌‌کنم تا همهٔ شما، همین امروز به عیسی مسیح ایمان بیارید، تا او گناهانِ شما را ببخشه و به شما، برای همکاری با خود در جهتِ انجامِ ارادهٔ الهیش، عطایای روحانی هدیه بده.
دوستِ خوبِ من، به کار بردنِ صحیح از عطایای روحانی دریافت نمودهٔ ما از عیسی مسیح هست که ما را قادر می‌‌سازه تا نمایندهٔ شایسته و موفقی برای او در جامعه هایی که زندگی می‌‌کنیم باشیم.
دقت بفرمأیید – بدونِ کمکِ روح القدس به ما در استفادهٔ از عطایای روحانیمان، ما هرگز نمی تونیم نماینده‌ای شایسته و موفقی برای خداوند و منجیمان عیسی مسیح باشیم.
همهٔ ما باید فروتنانه، از روح القدس درخواست کنیم تا در استفاده از عطایای روحانیمان، مطابق با خواستِ او و برای جلالِ نامِ خداوند و منجیمان عیسی مسیح استفاده کنیم و نه برای خود نمأیی یا سرکوبِ دیگران.
عزیزان، عطایا برای بنای دیگران در ایمانشان به عیسی مسیح و جلالِ نامِ او به هر ایماندار داده شده.
ما باید همیشه این مهم را به یاد داشته باشیمتا از عطایای روحانی خودمان، هرگز سؤ استفاده نکنیم.
ما تنها زمانی میتونیم به طورِ صحیح، از عطایای روحانیمون برای بنای ایمانِ دیگران و جلالِ نامِ عیسی مسیح در میانِ مردمِ جامعه‌های ناکاملی که در اونها زندگی می‌‌کنیم استفاده کنیمکه، محبتِ الهی خداوند چاشنی هر عملکردِ ما باشه!
بدونِ داشتنِ محبتِ بی‌ قید و شرطِ مسیحأیی برای دیگران، تمامی گفتار و اعمالِ ما، ولو خوب و در جهتِ کمک به دیگران، اون تاثیرِ لازمه را نخواهند داشت.
حال شاید سوالِ شما این باشه که؛ من از کجا می‌‌تونم با این محبتِ مسیحأیی آشنا بشم؟
عزیزان، کلامِ خدا در اولِ قرنتیان فصلِ سیزده و آیاتِ یک تا سیزده، تا حدی ما را با محبتِ مسیحأیی آشنا می‌‌کنه.
بیأیید با هم این قسمت از کلامِ خدا را مرور کنیم.
محبت، بزرگترین عطا
۱ اگر عطای سخن گفتن به زبانهای مردم و فرشتگان را داشته باشم، زبانهایی که هیچگاه نیاموخته‌ام، اما در وجود خود نسبت به انسانها محبت نداشته باشم، همچون طبلی توخالی و سنجی پر ‌سر و صدا خواهم بود. ۲ اگر عطای نبوت داشته باشم، و از رویدادهای آینده آگاه باشم و همه چیز را درباره هر چیز و هر کس بدانم، اما انسانها را دوست نداشته باشم، چه فایده‌ای به ایشان خواهم رساند؟ یا اگر چنان ایمانی داشته باشم که به فرمان من کوه‌ها جابجا گردند، اما انسانها را دوست نداشته باشم، باز هیچ ارزشی نخواهم داشت. ۳ اگر تمام اموال خود را به فقرا ببخشم و بخاطر اعلام پیغام انجیل، زنده زنده در میان شعله‌های آتش سوزانده شوم، اما نسبت به انسانها محبتی نداشته باشم، تمام فداکاریهایم بیهوده خواهد بود. ۴ کسی که محبت دارد، صبور است و مهربان؛ حسود نیست و به کسی رشک نمی‌برد؛ مغرور نیست و هیچگاه خودستایی نمی‌کند؛ ۵ به دیگران بدی نمی‌کند؛ خودخواه نیست و باعث رنجش کسی نمی‌شود. کسی که محبت دارد، پرتوقع نیست و از دیگران انتظار بیجا ندارد؛ عصبی و زودرنج نیست و کینه به دل نمی‌گیرد؛ ۶ هرگز از بی انصافی و بی عدالتی خوشحال نمی‌شود، بلکه از پیروز شدن راستی شاد می‌گردد. ۷ کسی که محبت دارد در هر وضعی وفادار می‌ماند، همیشه اعتماد دارد، هرگز امیدش را از دست نمی‌دهد و در هر شرایطی تحمل می‌کند. ۸ همه عطایایی که خدا به ما می‌بخشد، روزی به انتها خواهد رسید. نبوتها، سخن گفتن به زبانها و دانستن علم و اسرار، روزی پایان خواهد پذیرفت. اما محبت تا ابد باقی خواهد ماند و از میان نخواهد رفت. ۹ درحال حاضر، با وجود تمام این عطایا، علم و نبوتهای ما جزئی و نارساست. ۱۰ اما زمانی که از هر جهت کامل شدیم، دیگر نیازی به این عطایا نخواهد بود و همه از بین خواهند رفت. ۱۱ می‌توانم این مثال را بیاورم که به هنگام کودکی، مانند یک کودک سخن می‌گفتم و مانند یک کودک فکر و استدلال می‌کردم. اما چون بزرگ شدم، فکرم رشد کرد و کارهای کودکانه را ترک کردم. ۱۲ آنچه اکنون می‌بینیم و می‌دانیم، تار و مبهم است؛ اما روزی همه چیز را واضح و روشن خواهیم دید، به همان روشنی که خدا اکنون قلب ما را می‌بیند. ۱۳ پس، سه چیز همیشه باقی خواهد ماند: ایمان، امید و محبت، اما از همه اینها بزرگتر، محبت است.آمین!
دوستِ خوبِ من، امیدوارم که تمامی ما، اجازه بدیم تا معنأیی که کلامِ خدا از محبت به ما یاد میده را، در قلب، و فکر خودمون درک و حفظ کنیم.
همچنین، امیدوارم تا تمامی ما بتونیم فروتنانه و از صمیمِ قلب، از این گونه محبتِ مسیحی، در کنارِ هر عطیهٔ روحانی دیگری که خداوند به ما هدیه داده، برای بنای دیگران و انعکاسِ محبت و رحمتِ عیسی مسیح در جامعه‌های ناکاملمان بدرستی استفاده کنیم.
دوستِ خوبِ من، شناخت و درکِ صحیح از محبتِ مسیحی هست که به ما کمک می‌‌کنه، تا حدی میزانِ محبتِ بی‌ حدی را که خداوند و منجیمان عیسی مسیح برای ما داشته و داره را نیز بشناسیم و درک کنیم.
شناخت و درکِ صحیح از محبتِ مسیحی هست که به ما کمک می‌‌کنه، تا در مقابلِ هر گونه، ضعف، ترس، نگرانی و کمبودمان در زندگی، بیاد داشته باشیم که محبتِ خداوندمان برای ما، بی‌ قید و شرط و پایان ناپذیره.
همونطور که آیاتِ کلیدی مطالعهٔ امروزِ به ما یاد آوری کردند؛ تمامِ عطایا، علم، و نبوت‌های ما، جزیی و نارسا هستند. اما زمانی که از هر جهت کامل شدیم، دیگر نیازی به این عطایا نخواهد بود و همه از بین خواهند رفت.
دوستِ خوبِ من، لطفا دقت بفرما.
خداوند در حکمت و مشیتِ الهی خودش، به ما نگفته که در چه زمانی دیگر نیازی به عطایای روحانی نخواهد بود.
اما – می‌‌بینیم که به طورِ خیلی واضح و همه فهمی، فرموده که زمانی آنها از بین خواهند رفت. آیهٔ دهم.
عزیزان، با توجه به اهمیتِ آنچه که خداوند به ما گفته و هدیه داده؛ همچنین، با توجه به اهمیتِ آنچه که زمانِ دقیقِ از بین رفتنِ آنها را به ما نگفته، یک نکتهٔ بسیار مهمی را یاد می‌‌گیریم.
این نکتهٔ مهم که؛ تا زمانی که ما ایماندارانِ به عیسی مسیح در میانِ مردم جامعه‌های ناکاملمان بسر می‌‌بریم، باید محبتِ مسیحأیی او را در استفاده از عطایای روحانی عطا نموده به ما به کار ببریم.
اینگونه روشِ زندگی ما، درست موافق با خواستِ خداوند خواهد بود!
چرا؟ چون که موجب میشه، ارادهٔ الهی خاصِ او در طولِ زندگی ما – در هر منطقه‌ای بر روی این کرهٔ زمین که زندگی می‌‌کنیم، انجام بشه.
اینگونه روشِ زندگی، یعنی زندگیِ لحظه به لحظه با روح القدس، اطاعتِ از وی و انجامِ خواسته‌های او از ما، دیگه فرصتی برای ما باقی نمی گذاره تا بخواهیم ضعف‌های دیگران را مو شکافی کنیم.
بلکه، ما را بر روی گفتار، اعمالِو افکارِ خودمان متمرکز نگه می‌‌داره، تا فقط به ضعف‌های خودمان پی ببریم، و برای رفعِ آنها از خداوند کمک بخواهیم.
اینگونه روشِ زندگی، به ما ایماندارانِ به عیسی مسیح کمک می‌‌کنه، تا خدای یگانهٔ کامل، خدای فیض، رحمت و محبت، خدأیی که این هستی‌ و ما را آفریده را، هر روزه بهتر بشناسیم، و در جهتِ کامل نمودنِ جامعه‌های ناکاملمان، با او همراه و همکار باشیم.
عزیزان، از شما دعوت می‌‌کنم تا در پایانِ این مطالعه در کلامِ خدا، با او گفتگو کنیم.
خداوند از تو سپاسگزارم، زیرا که مرا، برای انجامِ هدفِ خاصِ خودت، به گونه‌ای خاص آفریده ای.
خداوند از تو سپاسگزارم، زیرا که برای قادر شدنِ من در انجام خواسته‌هایت در طولِ عمرم، به من، عطایای روحانی هدیه داده ای.
خداوند از تو سپاسگزارم، زیرا که محبتِ واقعی مسیحی را به من شناسانده ای.
خداوند از تو سپاسگزارم، زیرا که تو خود، نمونهٔ کاملِ محبت کردن به انسانها هستی‌.
خداوند از تو سپاسگزارم، زیرا که تو به من هم کمک می‌‌کنی، تا محبتِ مسیحأیی تو را، به مردمِ جامعه‌های ناکاملی که در آنها زندگی می‌‌کنم نشان دهم.
خداوند، من تمامِ جوانبِ زندگیم را به تو تقدیم می‌‌کنم.
خداوند، به من کمک کن – تا در استفادهٔ صحیح از عطایای روحانی که به من هدیه داده ای، کوشا، محتاط و با وفا باشم.
خداوند به من کمک کن – تا در جهتِ انجامِ ارادهٔ خاص و الهی تو در جامعه ناکاملم، برای تو نماینده‌ای شایسته و وفاداری باشم.
در نامِ عیسی مسیح دعا می‌‌کنم،آمین!
نویسنده کوروش باقری