آرامشی که ما را حفظ می‌‌کند

تعلیمِ شماره – ۱۱۳۰

سلام عزیزان.  با این امید که در سلامتِ جسم و آرامشِ الهی خداوند بسر می‌‌برید، مطالعهٔ دیگری در کلامِ خدا را آغاز می‌‌کنیم.  عنوانِ این مطالعه هست؛   “آرامشی که ما را حفظ می‌‌کند”   

آیاتِ کلیدی این مطالعه؛ مزمورِ صد و چهل و پنج، آیاتِ یک تا پنج هستند.     

عزیزان، کلامِ خدا در مزمورِ صد و چهل و پنج، آیاتِ یک تا پنج می‌فرماید:  

۱ ای خدا، ای پادشاه من، تو را گرامی خواهم داشت و تا ابد ستایشت خواهم کرد!  ۲ هر روز تو را خواهم پرستید و تا ابد نامت را سپاس خواهم گفت!  ۳ ای خداوند، تو بی نهایت عظیم هستی و درخور ستایشی؛ عظمت تو فوق قدرت درک انسانی است. ۴ اعمال تو را مردم روی زمین نسل اندر نسل خواهند ستـود و از کارهای تـو تعریف خواهنـد کرد.  ۵ آنها از شکوه و عظمت تو سخن خواهند گفت و من درباره کارهای عجیب و شگفت انگیزت سخن خواهم راند. آمین!

عزیزان قبل از شروعِ تعلیم با هم دعا کنیم – خداوند کمکم کن – تا هر چه را که تو می‌خواهی  –توسطِ این قسمت از کلامت به من یاد بدهی – بطورِ صحیح یاد بگیرم و در زندگی‌ام انجام دهم!  به نامِ عیسی مسیح از تو درخواست می‌کنم؛ آمین!

دوستِ خوبِ من، آیا آرامش برای شما به طورِ طبیعی به دست می‌‌یاد، یا که مانندِ یک مبارزهٔ مداوم برای رسیدن به آن هست؟ 

گاهی اوقات به نظر می‌‌رسه که اونقدر چیز‌های زیادی به طورِ فعال علیهِ آرامشِ ما عمل می‌‌کنند که روحِ ما نمی تونه لحظه‌ای استراحت کنه. 

سوال اینه که؛ چطور می‌‌تونیم حواس پرتی‌ها را به اندازه‌ای آرام کنیم تا صدای خداوند را بشنویم؟ 

کلیدِ حلِ این مشکل، در وقت گذرانی صادقانه و منظم با خدا و تعمق در آموزه‌های کلامِ اوست! 

شاید شما فکر کنید، وقت گذرانی با خدا و تعمق در آموزه‌های کلامِ او، بیش از حد خود محور هست. 

اما حقیقت اینه که، وقت گذرانی با خدا و تعمق در آموزه‌های کلامِ او، در موردِ گوش دادن به خودمان نیست. 

بلکه بر عکس، در موردِ آرام کردنِ ذهنِ خود و گوش دادن به زمزمه‌های ملایمِ خداوند هست. 

به زندگی دعأیی خود فکر کنید.  صدای چه کسی برجسته تر هست – صدای شما یا صدای خدا پدرِ آسمانیتان؟ 

برای اکثرِ مردم، بخشِ عمده‌ای از زمانِ دعا، صرفِ صحبت با خدا و تشکر از او برای کاری هست که انجام داده و درخواستِ کمک از او میشه.

این درسته که خداوند از ما خواسته تا درخواست‌هایمان را با او در میان بگذاریم. فیلیپیان فصلِ چهار، آیهٔ شش

 ۶ برای هیچ چیز غصه نخورید؛ درعوض برای همه چیز دعا کنید و هر چه لازم دارید به خداوند بگویید و فراموش نکنید که برای جواب دعاها، از او تشکر نمایید. آمین!

اما اگه هرگز برای گوش دادنِ دقیق به پاسخِ خداوند وقتی نگذاریم، چطور می‌‌تونیم بفهمیم که او می‌‌خواد چه چیزی را در پاسخ به دعا‌های ما به ما یاد بده؟  

زمانی که ما صرفِ گوش دادن به خداوند می‌‌کنیم، نشانهٔ خوبی از میزانِ احترام و لذت بردنِ از رابطهٔ ما با اوست!

عاداتِ دعای خود را در نظر بگیرید و اگه احساس می‌‌کنید اوضاع می‌‌تونه بهبود بیابه، متعهد بشید تا به آنچه که خدا می‌‌خواد با شما به اشتراک بگذاره با دقت گوش بدید. 

عزیزان، آیاتِ کلیدی این مطالعه مزمورِ صد و چهل و پنج، آیاتِ یک تا پنج بودند.

حال بیایید درسی که این قسمت از کلامِ خدا به ما یاد میده را، همیشه بیاد داشته و در زندگیمون بکار بریم.

این درس که؛ “وقت گذرانی صادقانه و منظم با خدا و تعمق در آموزه‌های کلامِ او، به ما آرامش میده!”

نویسنده کوروش باقری