امیدی زنده
19 مارس 2026تعلیمِ شماره – ۱۱۳۵
سلام عزیزان. با این امید که در سلامتِ جسم و آرامشِ الهی خداوند بسر میبرید، مطالعهٔ دیگری در کلامِ خدا را آغاز میکنیم. عنوانِ این مطالعه هست؛ “تدارکِ خدا در طوفانهای زندگی”
آیاتِ کلیدی این مطالعه؛ انجیلِ متی فصلِ چهارده، آیاتِ بیست و دو تا سی و سه هستند.
عزیزان، کلامِ خدا در انجیلِ متی فصلِ چهارده، آیاتِ بیست و دو تا سی و سه میفرماید: عیسی روی دریاچه راه میرود
۲۲ بلافاصله پس از آن، عیسی به شاگردانش فرمود که سوار قایق شده، به آنطرف دریاچه بروند. اما او خود همان جا ماند تا مردم را روانه خانههایشان نماید. ۲۳و۲۴ پس از آن، عیسی بر فراز تپهای رفت تا به دعا بپردازد. شب فرا رسید و شاگردانش در دریاچه دچار زحمت شدند، زیرا باد مخالف تند بود و قایق پیش نمیرفت. ۲۵ اما نزدیک ساعت چهار صبح، عیسی در حالی که روی آب راه میرفت، به آنها نزدیک شد. ۲۶ ایشان از ترس فریاد برآوردند، چون گمان کردند که روحی میبینند. ۲۷ اما عیسی بی درنگ ایشان را صدا زده، گفت: «نترسید، من هستم!» ۲۸ پطرس جواب داد: ای سرورم، اگر حقیقتا شمایید، دستور فرمایید من هم روی آب راه بروم و پیش شما بیایم. ۲۹ عیسی فرمود: بسیار خوب، بیا! پطرس از قایق بیرون آمد و روی آب راه افتاده، بطرف عیسی رفت. ۳۰ اما وقتی به اطراف نگاه کرد و موجهای بلند را دید، به وحشت افتاد و شروع کرد به فرو رفتن در آب. پس فریاد زد: «سرورم، نجاتم ده!» ۳۱ عیسی فوری دست خود را دراز کرد و او را از آب بیرون کشید و فرمود: «ای کم ایمان، چرا شک کردی؟» ۳۲ وقتی سوار قایق شدند، باد قطع شد. ۳۳ سایرین که حیرت زده بود، او را پرستش کرده، به پای او افتادند و گفتند: «واقعاً که شما فرزند خدایید.» آمین!
عزیزان قبل از شروعِ تعلیم با هم دعا کنیم – خداوند کمکم کن – تا هر چه را که تو میخواهی –توسطِ این قسمت از کلامت به من یاد بدهی – بطورِ صحیح یاد بگیرم و در زندگیام انجام دهم! به نامِ عیسی مسیح از تو درخواست میکنم؛ آمین!
دوستِ خوبِ من، هیچ کدام از ما رنج را دوست نداریم. اما در دستانِ خدا، آزمایشها میتونند به ابزاری تبدیل بشند که ما را به افرادی که او ما را برای آن آفریده تبدیل کنند.
ما اغلب با قدرتِ خودمان، فاقدِ منابع و توانأییهای لازم برای رویا رویی با چالشهای بزرگِ زندگی هستیم. بنابراین، خدا دقیقا آنچه را که نیاز داریم فراهم میکنه و به ما آگاهی از حضورِ خود را میده. در آیاتِ کلیدی این تعلیم، شاگردان فکر میکردند که در طوفان تنها هستند. وقتی در ابتدا عیسی را دیدند، ترسیدند زیرا او را با یک روح اشتباه گرفتند. عیسی برای آرام کردنِ سریعِ ترسهای شاگردانش به آنها گفت؛ ۲۷ اما عیسی بی درنگ ایشان را صدا زده، گفت: «نترسید، من هستم!» آیهٔ بیست و هفت
در طولِ یک بحران، ممکنه حضورِ خدا را حس نکنیم، اما او قول داده که همیشه با ما باشه. تثنیه فصلِ سی و یک، آیهٔ شش ۶ قوی و دلیر باشید. از ایشان نترسید. خداوند، خدایتان با شما خواهد بود. او شما را تنها نخواهد گذاشت و ترک نخواهد کرد. آمین!
اطمینان از حضورِ خداوند و منجی ما عیسی با ما، آرامشِ فوری و حسِ اعتمادی را فراهم میکنه که به ما کمک میکنه تا بحرانهای زندگی را تحمل کنیم.
قولِ دیگری که خداوند به ما میده، فراهم کردنِ راهی برای عبور از آزمایش هاست. شاگردان حتماً از خود میپرسیدند که آیا میتونند به سلامت به ساحل برسند یا نه؟ اما اگه به نحوی از این طوفان اجتناب میکردند، تجربه دیدنِ قدرتِ عیسی بر طبیعت را از دست میدادند. خداوند و منجی ما عیسی، میخواد قدرتِ الهی خود را به ما نیز آشکار کنه.
از خداوند بخواهید به شما اجازه بده، تا حضورِ همیشگی او را با خود تجربه کنید. عیسی قدرتِ تحمل و حکمتِ لازم را برای تشخیصِ راهِ عبور از مشکلاتتان به شما خواهد داد.
عزیزان، آیاتِ کلیدی این مطالعه انجیلِ متی فصلِ چهارده، آیاتِ بیست و دو تا سی و سه بودند.
حال بیایید درسی که این قسمت از کلامِ خدا به ما یاد میده را، همیشه بیاد داشته و در زندگیمون بکار بریم.
این درس که؛ “وقتی زندگی طاقت فرسا به نظر میرسه، خدا حضور داره و آنچه را که برای استقامت نیاز داریم را برای ما فراهم میکنه!”
نویسنده کوروش باقری