راهِ غلبه بر ترس‌هایمان

تعلیمِ شماره – ۱۱۴۸

سلام عزیزان.  با این امید که در سلامتِ جسم و آرامشِ الهی خداوند بسر می‌‌برید، مطالعهٔ دیگری در کلامِ خدا را آغاز می‌‌کنیم.  عنوانِ این مطالعه هست؛  “راهِ غلبه بر ترس هایمان”

آیاتِ کلیدی این مطالعه؛ مزمورِ نود و یک، آیاتِ یک تا ده هستند.   

عزیزان، کلامِ خدا در مزمورِ نود و یک، آیاتِ یک تا ده می‌فرماید: خداوند حافظ ماست

 ۱ آنکه به خـدای قادر مطلق پناه می‌بـرد، زیر سایه او در امان خواهد بود.  ۲ او به خداوند خواهد گفت تو پناهگاه و خدای من هستی. من بر تو توکل دارم. ۳ خداوند، تو را از هر دام خطرناک و بیماری کشنده خواهد رهانید.  ۴ او تو را در زیر بالهای خود خواهد گرفت و از تو مراقبت خواهد کرد. وعده‌های امین او برای تو چون سلاح و سپر می‌باشد.  ۵و۶ از بلاهای شب نخواهی ترسید و از حملات ناگهانی روز بیم نخواهی داشت. وبایی که در تاریکی می‌خزد تو را نخواهد ترساند و طاعونی که در روشنایی کشتار می‌کند تو را نخواهد هراساند.  ۷ اگر هزار نفر در کنار تو بیفتند و ده هزار نفر در اطراف تو جان بسپارند، به تو آسیبی نخواهد رسید.  ۸ تنها با چشمان خود، خواهی نگریست و مجازات گناهکاران را خواهی دید.  ۹و۱۰ هیچ بدی دامنگیر تو نخواهد شد و بلایی بر خانه تو سایه نخواهد افکند، زیرا تو به خداوند پناه برده‌ای و زیر سایـه خدای قـادر متعـال بسر می‌بری. آمین!

عزیزان قبل از شروعِ تعلیم با هم دعا کنیم – خداوند کمکم کن – تا هر چه را که تو می‌خواهی  –توسطِ این قسمت از کلامت به من یاد بدهی – بطورِ صحیح یاد بگیرم و در زندگی‌ام انجام دهم!  به نامِ عیسی مسیح از تو درخواست می‌کنم؛ آمین!

دوستِ خوبِ من، ترس می‌‌تونه بدونِ اینکه متوجه بشیم واردِ زندگی ما بشه. 

در واقع نفوذ ِ ترس به زندگی ما، می‌‌تونه اونقدر نامحسوس باشه که، ممکنه تشخیص ندیم چگونه بر تصمیم گیری، سلامت و روحِ ما تاثیر می‌‌گذاره. 

ترس ممکنه در ابتدا بی‌ اهمیت به نظر برسه، اما می‌‌تونه از بسیاری جهات در ما اختلال ایجاد کنه. 

از نظرِ جسمی، ممکنه تنشی را تجربه کنیم که ما را از آرامش و لذت بردن از زندگی باز می‌‌داره. 

ترس همچنین می‌‌تونه تفکرِ ما را تیره و تار کنه و توانأیی ما را برای تفکرِ واضح و در نظر گرفتنِ احتمالاتِ جدید محدود کنه.

اما فلجِ ذهنی که اغلب با ترسِ کنترل نشده همراهه، برای زندگی معنوی ما خطرناکترین هست. 

اگه ترس به خدا سپرده نشه، یک ترسِ واحد می‌‌تونه بر ما حکومت کنه و نگرشِ ما را با یک حسِ کلی ناراحتی رنگ آمیزی کنه. 

این می‌‌تونه منجر به بی‌ تصمیمی و نگرانی در موردِ اینکه آیا انتخابِ اشتباهی خواهیم کرد یا خیر در ما بشه. 

سپس، احساس می‌‌کنیم که در دام افتاده ایم، زیرا سعی می‌‌کنیم از انجامِ هر کاری که ممکنه به ترسِ ما اضافه کنه، خود داری کنیم.  

در نتیجه، ما به عنوانِ مسیحی از رشد باز می‌‌مونیم و همچنین ممکنه در کار و زندگی خانوادگی خود با مانع روبرو بشیم.

مواقعی وجود دارند که هر کدام از ما ترس را تجربه می‌‌کنیم. 

این بخشی از انسان بودن هست. 

اما اگه به خودمون اجازه بدیم که از ترس فلج بشیم، نمی تونیم کاملا به خدا اعتماد کنیم و با تمامِ وجود از او پیروی نمأییم.  مزمورِ بیست و هفت، آیهٔ یک.

۱ خداوند نور و نجات من است، از که بترسم؟ خداوند حافظ جان من است از که هراسان شوم؟ آمین

از خداوند بخواهید جاهأیی را که ترس و اضطراب مانعِ  شما میشند را براتون آشکار کنه و به شما در رفعِ آنها کمک.

عزیزان، آیاتِ کلیدی این مطالعه مزمورِ نود و یک، آیاتِ یک تا ده بودند.

حال بیایید درسی که این قسمت از کلامِ خدا به ما یاد میده را، همیشه بیاد داشته و در زندگیمون بکار بریم.

این درس که؛ “ترس تله‌ای هست که ما را از نظرِ جسمی، ذهنی و معنوی محدود می‌‌کنه!”

نویسنده کوروش باقری