غلبه بر احساسِ نا امنی درونیمان

تعلیمِ شماره – ۱۱۲۰

سلام عزیزان.  با این امید که در سلامتِ جسم و آرامشِ الهی خداوند بسر می‌‌برید، مطالعهٔ دیگری در کلامِ خدا را آغاز می‌‌کنیم.  عنوانِ این مطالعه هست؛   “غلبه بر احساسِ نا امنی درونیمان”

آیاتِ کلیدی این مطالعه؛ رومیان فصلِ پنج، آیاتِ یک تا یازده هستند.     

عزیزان، کلامِ خدا در رومیان فصلِ پنج، آیاتِ یک تا یازده می‌فرماید:    

 ۳۳ اکنون که خدا ما را برای خود برگزیده است، دیگر چه کسی جرأت خواهد کرد بر ما اتهامی وارد آورد؟ آیا خود او؟ هرگز! چون اوست که ما را بخشیده و ما را به حضور خود پذیرفته است. ۳۴ پس دیگر چه کسی می‌تواند ما را محکوم نماید؟ آیا مسیح؟ نه! چون اوست که در راه ما مرد و زنده شد و اکنون در بالاترین مقام، در کنار خدا نشسته است و برای ما شفاعت می‌کند. ۳۵ بنابراین، چه اتفاقی ممکن است سبب شود که مسیح دیگر ما را محبت نکند؟ زمانی که ناراحتی و مصیبتی پیش می‌آید، و یا سختی و جفایی روی می‌دهد، آیا علت آن اینست که مسیح دیگر ما را دوست ندارد؟ و یا زمانی که در گرسنگی و تنگدستی هستیم و یا با خطر و مرگ روبرو می‌شویم، آیا اینها نشان دهنده اینست که خدا ما را ترک گفته است؟  ۳۶ هرگز! زیرا کتاب آسمانی می‌فرماید که ما باید آماده باشیم تا بخاطر خدا هر آن با مرگ روبرو شویم. ما همچون گوسفندانی هستیم که برای سر بریدن می‌برند.  ۳۷ اما با وجود تمام اینها، پیروزی کامل و قطعی همواره از آن ماست! چگونه؟ به یاری عیسی مسیح که آنقدر ما را محبت کرد که جانش را در راه ما فدا ساخت!  ۳۸ زیرا من یقین می‌دانم که هیچ چیز نمی‌تواند محبت مسیح را از ما باز دارد. نه مرگ، نه زندگی، نه فرشتگان و نه قدرتهای جهنم، هیچیک قدرت چنین کاری را ندارند. حوادث امروز و نگرانیهای فردا نیز قادر نیستند خللی در این محبت وارد کنند.  ۳۹ در اوج آسمان و در عمق اقیانوسها، هیچ موجودی نمی‌تواند ما را از محبت خدا که در مرگ فداکارانه خداوند ما عیسی مسیح آشکار شده، محروم سازد.  آمین!

عزیزان قبل از شروعِ تعلیم با هم دعا کنیم – خداوند کمکم کن – تا هر چه را که تو می‌خواهی  –توسطِ این قسمت از کلامت به من یاد بدهی – بطورِ صحیح یاد بگیرم و در زندگی‌ام انجام دهم!  به نامِ عیسی مسیح از تو درخواست می‌کنم؛ آمین!

دوستِ خوبِ من، اگه کسی از شما بپرسند؛ “آیا نسبت به خودتون احساسِ خوبی دارید؟”  چگونه پاسخ خواهید داد؟  آیا افکارتون پر از شکِ به خود و تردید خواهد بود، یا می‌‌تونید محکم بأیستید و بگید؛ “بله، همین طوره!”

رفتار‌ها و نگرش‌های زیادی وجود دارند که به وضوح از مرز‌های الهی خداوند عبور می‌‌کنند.  مانندِ نبخشیدنِ دیگران، زنا و حرص و طمع.  اما احساسِ ناامنی داشتن متفاوته.  احساسِ ناامنی در خود داشتن، بیشتر شبیهِ شعله‌ای آرام هست که درست در زیرِ سطح می‌‌سوزه.  احساسِ ناامنی داشتن، بر افکارِ ما تاثیر می‌‌گذاره و از درون به ما آسیب می‌‌رسونه.  شناسأیی این موضوع دشوار تره، اما قدرتمنده و می‌‌تونه بر نحوهٔ پاسخ ما به ندای خداوند تاثیر بگذاره. 

ببینیم منظور از ناامنی چی‌ هست.  این احساسِ ناکافی بودن هست که اغلب با احساسِ درماندگی کامل، بی‌ هدفی، عدمِ تأیید یا طرد شدن همراه هست.  اگه یاد نگیریم که چگونه آنها را شناسأیی کنیم، همهٔ این چیز‌ها می‌‌تونند به آرامی جمع بشند و ما را تحتِ فشار قرار بدند. 

سعی کنید امروز وقتی را صرفِ دعای خالصانه و خودشناسی صادقانه کنید.  از پدرِ آسمانی خود بخواهید که نورِ خود را بر هر زمینهٔ ناامنی که ممکنه باری بر قلبِ شما باشه بتابونه.  بگذارید خدا پدرِ آسمانیتان به شما یاد آوری کنه که چقدر برای او عزیز و در نظرِ او خاص هستید.  گذشته از همهٔ اینها، ارزشِ ما ایماندارانِ به عیسی مسح، از فرزندِ خدا بودن ناشی میشه و این هرگز تغییر نخواهد کرد!

عزیزان، آیاتِ کلیدی این مطالعه رومیان فصلِ پنج، آیاتِ یک تا یازده بودند.

حال بیایید درسی که این قسمت از کلامِ خدا به ما یاد میده را، همیشه بیاد داشته و در زندگیمون بکار بریم.

این درس که؛  “احساس ناامنی‌های ما، می‌‌تونند ما را از پیروی از خداوند باز دارند!”

نویسنده کوروش باقری